ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ပါတ္သတ္ၿပီး အနည္းငယ္ စကားဦးသန္းခ်င္ပါသည္။ ဒီပို႔စ္ေလးက က်ေနာ္ ပထမဆံုးေရးျဖစ္တဲ့ ဓါတ္ပံုအက္ေဆးေလးပါ။ ဓါတ္ပံုအက္ေဆးသေဘာ မပီျပင္ခဲ့လွ်င္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ လြန္ခဲ့သည့္ သံုး ႏွစ္ပါတ္ဝန္းက်င္က ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ဓါတ္ပံုေလးေတြ တင္ၿပီး မွ်ေဝဖူးခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ မတင္ျဖစ္ေတာ့။ ယခုဒီပို႔စ္ထဲတြင္ ဓါတ္ပံုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္တင္ျဖစ္သည္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွပါသည္။ ထိုရည္ရြယ္ခ်က္ကို ေျပာခ်င္၍လည္း ဤကဲ့သို႔ စကားဦးသန္းမိျခင္း ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္လက္ရိွေခတၱေနထိုင္သည့္ ထိုင္ဝမ္နိင္ငံ ထိုင္ေပၿမိဳ႕တြင္ ဟုိဒီသြားလာရင္း ေနရာတစ္ခုတည္းကို သံုး ၊ ေလး ႀကိမ္ေရာက္ျဖစ္သည္။ ထိုေနရာက Chiang Kai Shek Memorial Hall ျဖစ္သည္။ ခ်န္ေကရွိတ္ က ထိုင္ဝမ္နိင္ငံတည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုရင္ျပင္ ဗိမၼာန္ေနရာကို နိင္ငံဖခင္ ေအာက္ေမ့ဖြယ္ဗိမၼာန္ဟုလည္း အမည္ေခၚေဝၚၾကသည္။ သူ႔နိင္ငံတည္ေထာင္ခဲ့လို႔ သူတို႔နိင္ငံဖခင္ႀကီးဟု ကင္မြန္းတပ္ၾကသည္က သဘာဝက်သည္။ မထူးဆန္း။ ေက်းဇူးသိတတ္ၾကသည္ကိုး။ ထူးဆန္းေနသည္က ကြ်န္ေတာ္...။
ထို ခ်န္ေကရွိတ္ေအာက္ေမ့ဖြယ္ ဗိမၼာန္က ကြ်န္ေတာ္ ေနသည့္ေနရာႏွင့္ သိပ္မေဝး။ သြားလွ်င္ နာရီဝက္ခန္႔ အခ်ိန္အတြင္း ေရာက္သည့္ေနရာျဖစ္သည္။ သည္ေတာ့ ေရာက္ျဖစ္သည္။ ပထမတႀကိမ္ေရာက္သည္။ ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္ေလွ်ာက္ၾကည့္သည္။ ထူးဆန္းသည့္ခံစားခ်က္တစ္ခုက ဝင္လာသည္။ ဒါေပမယ့္ ထိုခံစားခ်က္ကို သိပ္အေလးအနက္ မထားခဲ့မိ။ ထို႔ေနာက္ အခ်ိန္အတန္ၾကာေတာ့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ေရာက္ျပန္သည္။ ျမင္ဖူးၿပီးသား ျပခန္းေတြ ျပကြက္ေတြကို ျပန္ၾကည့္မိျပန္သည္။ ပထမအႀကိမ္တုန္းက ခံစားခ်က္ထက္ပိုၿပင္းထန္သည့္ စိတ္ခံစားခ်က္က ထပ္ဝင္လာျပန္သည္။ ဒါကုိလည္း အသာထားလိုက္သည္။
သည္လိုႏွင့္ တတိယအႀကိမ္ေရာက္သည့္အခါမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ခံစားခ်က္တို႔က ထိန္းမရေတာ့။ သိပ္ကို အားေကာင္းလြန္းေနေတာ့သည္။ ထိုခံစားခ်က္က ခ်န္ေကရွိတ္၏ အသံုးအေဆာင္ ၊ ဆုတံဆိပ္ ၊ အဝတ္အထည္ ၊ လက္ေရးစာမူ ၊ စီးခဲ့သည့္ကား ၊ ဆြဲခဲ့သည့္ပန္းခ်ီ စသည့္ ျပခန္းထဲတြင္ ျပသထားသမွ် အမွတ္တရပစၥည္းမ်ားကို ၾကည့္မိတိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အသံုးအေဆာင္ေတြသာဆိုလွ်င္ဟု အစားထိုးျမင္ေနမိသည့္ခံစားခ်က္ျဖစ္သည္။ ထိုခံစားခ်က္က ပထမအႀကိမ္၊ ဒုတိယအႀကိမ္ ေရာက္ျဖစ္သည့္အႀကိမ္ေတြထက္ ပို၍အားေကာင္းေသာ ခံစားခ်က္ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ဒို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာဆိုလွ်င္ ဆိုသည့္အေတြး ၊ ဒို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္အသံုးအေဆာင္ေတြကိုလည္း ဒီလို ခမ္းခမ္းနားနား ထားေစခ်င္သည့္ စိတ္မ်ားျဖစ္ၿပီးရင္း ျဖစ္ေနမိေတာ့သည္။ မည္သည့္ပစၥည္းကို ၾကည့္မိၾကည့္မိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုတြဲျမင္ေနမိသည္။
ထိုစိတ္ခံစားခ်က္ေတြေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ေတြးမိသြားသည္။ ငါတို႔နိင္ငံမွာေရာ ဘာလုိ႔အဲဒီလို မလုပ္နိင္ရမလဲ။ လုပ္ရင္ ရရမွာေပါ့။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေနရာက်ယ္က်ယ္ လြယ္လြယ္ကူကူ ရိွနိင္သလား စဥ္းစားမိေတာ့ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္ကို ျမင္မိသည္။ ဤခ်န္ေကရွိတ္ရင္ျပင္ႏွင့္ ဗိမၼာန္တည္ရိွပံုကလည္း ျပည္သူ႔ရင္ျပင္ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္။ ေတာအုပ္ေလးေတြလည္း ရိွသည္။ ေရကန္ေလးေတြလည္းရိွသည္။ ေနရာအခက္အခဲ မရိွဘဲ ျပည္သူ႔ရင္ျပင္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္အတြက္ ေနရာတစ္ခုယူ၍ တည္ေဆာက္လွ်င္ ျဖစ္နိင္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိသည္။ ျဖစ္ေစခ်င္လြန္းလွသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဒီဓါတ္ပံုအက္ေဆး ေလးကို တင္ျဖစ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ၾကည့္မိသူမ်ားအတြက္ ေဒသႏၱရဗဟုသုတ ျဖစ္ေစ ၊ ကြ်န္ေတာ့္ကဲ့သို႔ ဘယ္ပံုကိုၾကည့္ၾကည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အမွတ္တရပစၥည္းေလးေတြကို ဒီလို ခမ္းခမ္းနားနား ထားေစခ်င္သည့္ စိတ္အားတက္ၾကြမႈျဖစ္ေစ၊ ရေစခ်င္၍ သည္ပို႔စ္ကို တင္ပါသည္။ ျပည္ပအားကိုး အထင္တႀကီးစိတ္မ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ ေကာင္းသည့္အခ်က္မ်ားကို ကိုယ့္နိင္ငံတြင္လည္း ရိွေစခ်င္ေသာ စိတ္ဆႏၵသက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။
CKS (ခ်န္ေကရိွတ္) ျပတိုက္အဝင္မုဒ္ဝ ျဖစ္သည္။ ထိုင္ဝမ္အလံက ျမန္မာျပည္အလံေဟာင္းႏွင့္ ဆင္တူလြန္းသည္။
